Een buiksprekende, Nederlandse toerist wandelt door een stadje in de woestijn en ziet een lokale bewoner zitten.
Nederlander:
“Ha, een leuke hond heb je daar. Mag ik er even mee praten?”
Lokale bewoner:
“Hond niet spreken.”
Nederlander:
“Hallo hond, hoe gaat het?”
Hond:
“Gaat goed, en met jou?”
Lokale bewoner:
(stomverbaasd)
Nederlander:
“Is dit je baas?”
Hond:
“Yep!”
Nederlander:
“Hoe behandelt hij je?”
Hond:
“Heel goed, ik krijg goed eten, hij gaat met me wandelen en neemt me elke week mee naar de oase om te spelen.”
Lokale bewoner:
(verbijsterd)
Nederlander:
“Mag ik even tegen je paard spreken?”
Lokale bewoner:
“Paard niet spreken.”
Nederlander:
“Hallo paard, hoe gaat het?”
Paard:
“Goedendag Nederlander, met mij is alles okay en met jou?”
Lokale bewoner:
(bijna in shock)
Nederlander:
“Is dit je eigenaar?”
Paard:
“Yep!”
Nederlander:
“Hoe behandelt hij je?”
Paard:
“Zeer goed, hij gaat dagelijks met me rijden en ik krijg de beste haver.”
Lokale bewoner:
(gezicht vertrokken van ongeloof)
Nederlander:
“Mag ik even met je schaap spreken?”
Lokale bewoner:
“Schaap liegt!”
: 
ja, grappich!
ow, errug