Ik werd vanochtend bij Utrecht door een Volvo van de KLPD aan de kant gezet, wegens overtreding van de maximum snelheid (ik reed 160 km/u!). Zo loste ik dat op:
De agent: “Meneer, ik hou u aan wegens te hard rijden. Mag ik uw rijbewijs zien?”
Ik: “Ik heb geen rijbewijs agent.”
De agent: “Geen rijbewijs? Heeft u dan wel papieren van deze auto?”
Ik: “Nee, die heb ik niet want deze auto is niet van mij. Ik heb hem gestolen, maar ik geloof dat ik wel wat zag toen ik mijn pistool in het handschoenenkastje legde.”
De agent, verbijsterd: “U bent bewapend met een pistool in een gestolen auto?”
Ik: “Ja, die had ik nodig om die vrouw dood te schieten van wie ik deze auto heb gestolen. Haar lichaam ligt in de kofferbak. Ik doe wel vaker van die rare dingen als ik dronken ben.”
Het werd de agent nu te veel en hij riep assistentie op.
Binnen de kortste keren werd ik omsingeld door een horde gewapende agenten en de hoofdagent liep naar me toe.
De hoofdagent:”Uw rijbewijs graag”.
Ik (terwijl ik mijn rijbewijs overhandig): “Alstublieft agent”.
De hoofdagent:”Uw papieren”.
Ik (terwijl ik mijn papieren overhandig): “Alstublieft agent”.
Vervolgens vroeg de hoofdagent of hij in het handschoenenkastje mocht kijken. Ik stemde daar in toe en uiteraard was er nergens een pistool te bekennen. Tenslotte vroeg hij of hij in de kofferbak mocht kijken en vond daar alleen een laptop en een gevarendriehoek.
De hoofdagent: “Ik heb van deze agent gehoord dat u gewapend met een pistool, zonder rijbewijs met een lijk in de kofferbak, dronken in een gestolen auto reed. Hoe kan dit?”
Ik: “Ja dat weet ik niet. Ik durf te wedden dat die fantast u ook nog vertelde dat ik te hard reed
kom je hiermee weg, of hebben agenten niet zoveel humor, toch eens proberen volgende keer.
[...] Een goede vriend van mij, Steven, werd geļnspireerd door mijn vorige verhaal over de bekeuring en dacht: zoiets moet ik ook kunnen. Dit is wat Steven zei: Ik reedt gisteren naar mijn werk, en ja hoor, weer een agent met lasergun. Ik reed maar een kleine 35 km te hard, maar natuurlijk moest ik stoppen. Of meneer agent mijn rij- en kenteken bewijs even mocht zien. Dat mocht, en terwijl hij deze bekeek vroeg hij waar ik zo snel naartoe ging. [...]